اگر دنيا مرا  چندي بگرياند، ملالي نيست

                                                   که من رقصانده ام يک عمر، دنيارا به آهنگم!

آرام آرام

آوار می شوم

زیر حجمی از سکوت

و این دلتنگی های گاه و بیگاه

هر روز مرا میکشاند

به کُنجی!!

..

ماه هم آن بالا

تنهاست!!

+ قرار نبود اینطور بنویسم....

++ دل و دماغی برای ابراز احساسات در ما نیست این روزها!!...

.

.

* آمد به سرم از آنچه می ترسیدم!!

نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1392ساعت 5:2 به قلم جوانه|